Nachtmerrie onder systeemplafonds
Plafonddienst is een muzikale voorstelling over een werknemer van een bedrijf dat systeemplafonds verkoopt. Achter die plafonds kunnen klanten buizen, kabels, muizen, existentiële angsten en doemgedachtes kwijt. Dat is een geweldig systeem om onderdeel van te mogen zijn, maar de plafonds bezwijken onder de druk. Een nachtmerrie ontvouwt zich, en in een symfonie van knetterende kantoortelefoons en flikkerende lichten kan de verkoper alleen maar toekijken hoe het plafond dreigend op hem afkomt, als de hemel die noodlottig valt.
Over de makers
Plafonddienst
Jovan Smilda en Brecht Hekkema zijn beiden afgestudeerd aan ArtEZ Arnhem in de richting Muziektheater. Ze werken aan crossdisciplinair muziektheater waarin muziek, technologie en performance samenkomen. In hun werk onderzoeken ze maatschappelijke systemen en vertalen die naar speelse, visuele en muzikale werelden. Hun voorstellingen balanceren tussen humor, vervreemding en onheil en maken complexe thema’s toegankelijk en invoelbaar.
Over Jovan Smilda
Jovan Smilda is muziektheatermaker, schrijver, performer en lichtontwerper, geboren in Friesland. Afgelopen jaar volgde Jovan een traject als interdisciplinair maker en performer bij NITE in Groningen, sindsdien is de verbinding met het Noorden opnieuw aangewakkerd. Jovan maakt crossdisciplinaire, mixed-media performancekunst. Het werk is absurdistisch, talig muziektheater, drijvend op de bouwstenen humor en onheil. Jovan wordt gemotiveerd door sociaal-maatschappelijke fenomenen die we als samenleving als ‘normaal’ hebben geaccepteerd. Het is Jovans missie om de absurditeit van onze tijd te weerspiegelen in toegankelijke, maar inhoudelijke performancekunst.
Over Brecht Hekkema
Brecht Hekkema (2001) studeerde in 2025 af aan het conservatorium ArtEZ Muziektheater in Arnhem, met drums als hoofdvak. Het werk van Brecht bestaat uit persoonlijke, interactieve en vervreemdende performances waarin muziek en geluid de taal vormen en humor een rol speelt. Brecht zoekt het grensvlak tussen muziek, theater en beeldende kunst en onderzoekt thema’s als schaamte en de uitdaging van écht contact maken: gevoelens die we soms liever niet zouden ervaren en zelfs vermijden, maar die tegelijkertijd een bewijs zijn dat we ons op elkaar afstemmen. Met het werk wil Brecht de eigen generatie (Gen Z) een hart onder de riem steken in het opeisen van zeggenschap over de eigen toekomst. Met zelfgebouwde instrumenten, analoge videoapparatuur, op oneigenlijke wijze gemanipuleerd kinderspeelgoed, VJ-visuals en muziek nodigt Brecht het publiek uit om twijfels en onzekerheid toe te laten en de nuances van de eigen emoties te ontdekken, door een niet-flatteuze kant van zichzelf te tonen en onalledaagse fascinaties een podium te geven.