Hoe voelt een jaar, gevangen in muziek en woorden?
De Seizoenen is een avontuurlijke, eigentijdse jaarcyclus waarin muziek, poëzie, illustratie en performance samensmelten tot één 360°-kunstervaring. Hoe klinkt de tijd? De Russische componist Pjotr Iljitsj Tsjaikovski componeerde in 1875-1876 twaalf muziekstukken bij de maanden. Elke maand van het jaar werd muzikaal leven ingeblazen. Nu halen pianiste Marie François en dichters Ester Naomi Perquin en Max Temmerman deze iconische pianocyclus terug en geven het een poëtische adem (in samenwerking met VONK & Zonen).
Wat ontstaat is geen traditioneel concert, maar een theatraal ritueel over tijd, herhaling en vergankelijkheid. Er ontvouwt zich een jaar: van het voorzichtige ontwaken van de lente tot de verstilling van de winter. De muziek wordt begeleid door nieuwe poëzie, speciaal voor dit project geschreven door Ester Naomi Perquin en Max Temmerman. Das Mag publiceert daarnaast in oktober een bundel van twaalf gedichten bij de maanden.
Duur: +/- 75 minuten
Biografieën makers
Ester Naomi Perquin (1980) groeide op in Zierikzee en woont in Rotterdam. In 2007 debuteerde ze met Servetten halfstok, gevolgd door bundels als Namens de ander (2009) en Celinspecties (2012), waarmee ze de VSB Poëzieprijs won. Ze was stadsdichter van Rotterdam (2011–2012) en Dichter des Vaderlands (2017–2019). In 2025 verscheen haar eerste roman Tot alles in beweging komt. Haar werk wordt onder meer geroemd om de scherpe blik op het alledaagse, haar humor en haar veelzijdige visie op maatschappelijke thema’s.
Max Temmerman debuteerde in 2011 met de opgemerkte bundel Vaderland, goed voor een nominatie van de C. Buddingh’-prijs 2012. In oktober 2013 verscheen de succesvolle opvolger Bijna een Amerika. Die bundel kaapte de Herman de Coninck Publieksprijs weg en werd genomineerd voor de Jo Peeters Poëzieprijs 2014 en de J.C. Bloemprijs 2015. In 2020 verscheen Coniferen, een donkere vertelling waarin hij de donderende vaart van een Simenon-roman koppelt aan zijn eigen poëtische stem. Coniferen werd genomineerd voor de Bronzen Uil Debuutprijs en werd al snel opgevolgd door andere romans.
Marie François is een Belgische pianiste. Ze was te gast op festivals als B-Classic, het Miami Piano Festival, Schiermonnikoog Festival en het Aurora Music Festival, en werkte samen met onder anderen Dirk Brossé, Geza Hosszu-Legocky en Herman Engels. Haar debuutalbum Eclectic / Being Me (2019, Challenge Records) werd wereldwijd geselecteerd door Apple Music als een van de tien beste klassieke releases van de maand; daarna volgden Memories of Tomorrow (2021) en Amitié musicale à quatre-mains (2024) met Simon Adda-Reyss. Naast haar podiumwerk is François actief als schrijver, spreker en maker: ze organiseerde tijdens de coronaperiode The Corona Cure, maakt de podcast Musings with Marie en werd bekroond met de Belgian Podcast Award voor haar Chopin-project Who Doesn’t Love Chopin’s Nocturnes. Ze studeerde bij onder anderen Joop Celis, Alan Weiss, Polina Leschenko en Elisso Virsaladze, is de eerste Classical Yamaha Artist in de Benelux en was in 2024 stipendiaat bij de Bayreuther Festspiele.
Credits
Concept: Marie François
Dichters: Ester Naomi Perquin, Max Temmerman
Muziek: Marie François naar Pjotr Iljitsj Tchaikovsky
Illustratie: Juliane Noll
Artistiek team: Marie François, Max Temmerman, Pim Cornelussen, Michaël Vandebril
Regie: Tom Goossens
Scenografie & licht: Gilles Pollak
Productie: VONK & Zonen
Coproductie: Per Podium, Poëziecentrum, Evil Penguin Classic
Met steun van: Mercier Van Lanschot, De Standaard, Grafixx en de taxshelter van de Belgische Federale Overheid